blogที่รัก
หลังจากที่สอบซ่อมไปแล้ว วันนี้ก็มีเรื่องที่ทำให้ต้องเครียด กังวล และเป็นทุกข์ สรุปง่ายๆ ไม่ต้องบรรยายอะไรยืดยาว เรานั้นสอบซ่อมไม่ผ่าน ถามว่าเสียใจมั๊ย แน่นอนอยู่แล้ว ก็ไม่คิดหรอกว่าจะผลออกมาเป็นแบบนี้ อาจารย์ก็ถามว่าคิดว่าผลจะเป็นยังไง มันก็คงจะไม่ดีอยู่แล้วล่ะไม่งั้นอาจารย์จะเรียกมาทำไม แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมา ความมั่นใจมันถูกริดรอนไปเสียเกือบหมด เราก็อยู่ไปโดย ชีวิตที่แคว้งคว้างอ่ะ นึกไม่ออกว่าจะใช้คำว่าอะไร ก็ได้แต่ตอบคำถามว่า ชีวิตเรามันไม่รู้ว่าเดินมาถูกทางหรือเปล่า
ความคิดคือ อยากออกไปข้างนอกทำอะไรอย่างอื่นสักพักแล้วค่อยกลับเข้ามาเรียนใหม่ อยากทำตามใจตัวเอง แต่ก็นะในทางกลับกัน คงต้องแคร์คนรอบข้าง มากมาย จะออกไปทำโน่นทำนี่สักพักคงไม่ได้หรอก อาจารย์ไม่ได้ให้แอ๊ดใหม่ แต่ให้กลับบ้านไม่ต้องขึ้นExt.ก่อน งืมมม ให้เรากลับไปคิดอะไรให้ดี ทำใจ คิดโน่นนี่ แล้วค่อยกลับมา
แล้วไง??? มันได้อะไรมั๊ย ยังถามตัวเองอยู่ในใจ
มันล้า มันไม่มีDriveในใจเลย ไม่มีแรงขับจากข้างใน ตอนนี้มันตื้อมาก คิดอะไรไม่ออก จะถามใคร ปรึกษาใครดี พี่โจ๊กบอกว่า เชิดหน้าอย่าเศร้า เพ่งเป้าไปที่การสอบ NT แล้วก็เดินต่อ อย่าคิดว่านี่เป็นอุปสรรค มันอาจจะทำให้เราได้เจอใครสักคนก็ได้
